فرهنگِ لباس

ایران به عنوان کشوری غنی با تاریخی چند هزار ساله و فرهنگی بالا به مانند کوهی با صلابت در جهان عرض اندام می نماید ولی نباید از این حقیقت غافل شویم که زنان همچون خورشیدی تابان بر سر این کوه متجلی هستند که با نور عفت و پاکدامنی آنان این آب و خاک و این کوه استوار خودنمایی می نمایند تاریخ ایران می گوید زنان ایرانی لباسهای زیبا و رنگارنگ در عین پوشیدگی به تن می کردند و بانوان ایرانی چه قبل و چه بعد از اسلام هرگز برهنگی را نمی پسندند به گونه ای که در زمان هخامنشی تمامی زنان از حجاب استفاده می کردند و حرمت زن به قدری والا بوده و هست که هرگز از نقش و نگار زن در ساختمانها و دیوارهای تاریخ کهن استفاده نشده است .

پس باید به جوانان و من به عنوان یک فرهنگی به دانش آموزان خود باید یاد دهم که تو با توجه به داشته های با عظمت نیازی نداری که برای جلب نظر دیگران از مدهای کشورهای به ظاهر متمدن با تاریخی   کمتر از ۲۰۰سال پیروی نمایی لباسهای سنتی پوشیدگی لازم و حتی کافی را دارد و ما بهتر است که در مراسم تاریخی از لباسهای مربوط به مناطق بومی استفاده کنیم طرح های سنتی می تواند معرفی باشد برای سنت و پیشینه ی ایران . 

نسل جوان ما تفکرات و نگرش های متفاوتی داردنمی توان این نسل را با       بایدهاو نبایدها به یک رفتار خاص وادار کرد بلکه لازم است با آموزشهای درست و استفاده از جنبه های تشویق زمینه را برای انتخاب درست آنان فراهم کرد و بهترین شیوه برای حفظ و ارتقای وضعیت بهداشت روان افراد استفاده از گروهای همسالان خودشان است

جوانان امروز ما به زیبایی تنوع و جلب توجه بیشتر اهمیت می دهند با ارزش دادن به نسل جوان و توضیح انتظارات جامعه از آنهامی توان به حل این مسئله امیدوار باشیم و بهترین راه آموزشی و ارائه فرهنگ اصیل ایرانیی به   دانشجویان است و همچنین ترویج لباسهای زیبای اصیل ایرانی می تواند مارا در حل این فرهنگ سازی یاری کند ودر این راه از طریق وسایل ارتباط جمعی رادیو تلوزیون و روزنامه می توان به این آموزش اقدام کرد

برخی لباس ها با فرهنگ ما سازگار نیست  

پوشش و عفاف از آن جهت که یک امر نظری است و برای حیات اجتماعی انسان ضرورت دارد در ادیان و مذاهب الهی دارای جایگاه خاصی است تمام ادیان آسمانی حجاب و پوشش را بر زن واجب و تازم شمردهاند جامعه ی بشری را به سوی آن فراخواندهاند زیرا حیا و لزوم پوشش بطور طبیعی در نهاد و سرشت زنان وجود دارد و بدون تردید جهان بینی و انسان شناسی هر فرهنگ و مکتب نقش اساسی و مهمی در انتخاب نوع و کیفیت پوشش دارد

گرچه انتخاب لباس و پوشاک بر آیند اندیشه و اراده آدمی است

نخستین مردمی که به سرزمین ایران آمدند آریایی ها بودند و تحقیقات نشان می دهد که زنان ایران زمین از زمان مادها که نخستین ساکنان این دیار بودند دارای حجاب کاملی شامل پیراهن بلند چیندار شلوار تا مچ پا و چادر شنلی بلند بر روی لباسها بودهاند

تمدنهای بزرگ در سر زمینهای حاصلخیز و گرمسیر هند و کرانه های فرات که دارای شرایط مناسبی مثل وجود جنگلها رودخانه ها و آب وهوای خوب و مناسب بود پدید آمد از این رو عجیب است اگر در این خیال باشیم که انگیزه ی ابتدایی انسان بری لباس پوشیدن تنها محافظت از سرماوگرما بوده است بلکه باید دنبال علت دیگری باشیم

انسان اوتیه از ماهیت پدیده های طبیعی که بقای او به آنها وابسته بود شناختی نداشت پدید آمدن پوشاک امری تصادفی یا خواستی فردی نبوده است پوشاک بر مبنای تفکرات و نیازهای اقلیمی مادی و معنوی اقوام به وجود آمد اما متاسفانه کمتر ملتی را می توان یافت که در حیطه ی تمدن امروز قرار گرفته باشد و باز بتواند پوشاک سنتی خود را حفظ کند براستی چرا چنین است

این مطلب را از روی روزنامه "رایزن" مورخ 24 آبان ماه تایپ کرده و در اینجا قرارش داده ام، چرا که به خوبی نشان می دهد چگونه فرهنگ های مختلف به مسئله پوشش و خصوصا حجاب زنان توجه داشته اند.

زن همیشه و در همه ادیان الهی و در کتب دینی به بهترین شکل توصیف و تمجید شده است. ادیان متناسب با فطرت او و برحسب شرایط خاص زمانی، حفظ حجاب و پوشش را برای زنان درنظر گرفته اند. در ادیان رزتشت، یهودیت، مسیحیت و اسلام، حجاب زن امری لازم و واجب شمرده شده است. در دوره زرتشت، زنان از لباس های بلند با روسری استفاده می کردند. زرتشت با پند و اندرزهای خود، حجاب را تحکیم می بخشید و حتی بعد از او و در زمان داریوش، پوشش در بین زنان و مردان معمول بود. اهمیت حجاب در نزد زنان زرتشتی را در قضیه اسارت دختران کسری می توان دید که با وجود تمامی تازیانه ها حاضر به کنار زدن حجاب خود نبودند.

چه می پوشیم؟ از کجا می دانیم که چه باید بپوشیم؟ آیا همه مثل ما می پوشند؟ چه عواملی در تعیین پوشش ما موثرند؟ اصلا از کی لباس می پوشیم؟ باستان شناسان در بررسی های خود بر روی غار باستانی و 170۰0 ساله "لاسکو" واقع در فرانسه، تعدادی  سوزن استخوانی کشف کرده اند که نشان دهنده آن است که مردم آن دوره از آن برای دوختن و بافتن لباس استفاده می کرده اند. به عبارتی دیگر، حداقل از 170۰0 سال پیش انسان ها برای خود لباس می دوخته اند، البته قدمت لباس بسیار پیش از این هاست و حتی زمانی که از نظر تکنولوژیک امکان دوخت آن را نداشته اند با کارهایی نظیر جویدن و نرم کردن پوست حیوانات با دندان هایشان، لباسی برای خود تهیه می کرده اند. بنابراین درمورد لباس همیشه سوالاتی از این دست مطرحند که فرهنگ هر منطقه به آنها پاسخ می دهد، پاسخی که بسیار تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله وضعیت آب و هوایی، دین، ساختار سیاسی، سن، جنسیت و... است. لباس از آن جهت که می بایست انسان را در برابر آب و هوای محیط مصون بدارد برگرفته از آن است، لباس های گرم و پوشیده از آن رو در مناطق قطبی مرسوم می شوند که بدن انسان را از سرما محافظت کنند.